Im Sommer 2011 lief der Dokumentarfilm Noise & Resistance – Voices from the DIY Underground in den Programmkinos mehrerer Länder an. Im Juli 2011 habe ich mit Francesca Araiza Andrade gesprochen, einer der beiden Regisseurinnen, über widerständige Kultur, das Lebensgefühl des Do it yourself (DIY) und das Verhältnis von Utopie und Wirklichkeit.

Das Interview war frueher auf polnisch veroeffentlicht im anarchistischen Magazin INNYŚWIAT und ist der unabhaengigen Verlag BRACTWO TROJKA verfuegbar.

Moja pierwsza publikacja w języku niemieckim w anarchosyndykalistycznym magazynie, DIREKTE AKCTION.

Latem 2011 w Niemczech wyświetlany był film dokumentalny Noise & Resistance – Voices from the DIY Underground. W lipcu rozmawiałam z Francesca Araiza Andrade, jedną z dwóch reżyserek filmu, na temat kultury alternatywnej, ideologii DIY oraz związku między utopią a rzeczywistością.

Wywiad pierwotnie został opublikowany w anarchistycznym magazynie INNY ŚWIAT i jest dostępny w niezależnym wydawnictwie BRACTWO TROJKA.

—————————————————————————————–

My first publication in German in anarchosyndicalist magazine, DIREKTE AKTION.

In July 2011 in Germany was shown a documentary film Noise & Resistance – Voices from the DIY Underground. I have made interview with Francesca Araiza Andrade, co-director, about alternative culture, DIY ideology and bound between utopia and reality.

The interview was published first in anarchist magazine INNY ŚWIAT and is available in independent publishing BRACTWO TROJKA.

Jak informuja redaktorzy: “Przewodnim tematem numeru jest znów tematy anty-atomowa. Mimo, iż pisaliśmy już wcześniej na ten temat sporo, to jednak temat jest nie do wyczerpania a życia samo podsuwa kolejne motywy by go nie odpuszczać. Miłościwie nam panująca władzuchna już zapomniał o katastrofie w Fukushimie i nadal lansuje energię atomową jako najtańsza i najbezpieczniejszą (no i oczywiście najbardziej ekologiczną…). Dlatego m.in. ujawniamy, jakich kłamstw i przeinaczeń dokonywano w czasie i po tragicznej katastrofie w Japonii w mediach polskich i nie tylko (tekst autorstwa Lecha Przychodzkiego pt. „Fukushima – tsunami kłamstw”). Równocześnie, by w sposób merytoryczny wesprzeć ciągle raczkujący polski ruch anty-atomowy, postanowiliśmy zamieścić obszerne materiały dotyczące protestów przeciwko budowie EA Żarnowiec na przełomie lat 80. i 90. ub. wieku. O kampanii przeciwko Żarnowcowi wspomina jeden z jej głównych animatorów i motorów napędowych – Tomasz Belfr Burek. Mamy nadzieje, że ten ważny historycznie materiał będzie przydatny przy dzisiejszych działaniach przeciwko planom budowy polskich elektrowni atomowych.
Poza materiałami anty-atomowymi w numerze jak zwykle znaleźć można artykuły dotyczące kontroli społecznej, represji (dział Anarchistycznego Czarnego Krzyża), omówienia książek oraz materiały historyczne…
A oto dokładny spis treści numeru:
- Słowem wstępu…
- Antykongres czyli co nas czeka w 2012 roku
- Kino (nie tylko) anarchistyczne w jesiennym Szczecinie
- Na co komu ten spis? – Monika Kupczyk
- Internet, biznes, manipulacja? – Agnieszka Maria Wasieczko
- O miłości, biurokratach i rasizmie – Lech L. Przychodzki
- Fukushima – tsunami kłamstw – Lech L. Przychodzki
- Dlaczego warto pisać o protestach przeciwko EA Żarnowiec?
- Kampania przeciwko elektrowni atomowej w Żarnowcu – wspomnienia Tomasz Belfra Burka
- Historia protestów przeciwko elektrowni atomowej Żarnowiec
- Anarchistyczny Czarny Krzyż
- O dążeniu do utopii, czyli skłotersi, punki i kasety video – o filmie „Noise and Resistance” i nie tylko, Monika Kupczyk rozmawia z Francescą Araizą Andrade
- Anarchiści przed sądem – Huub Sanders
- Ścieżka kurdyjska: ścieżkami anarchistycznego oporu w sercu Imperium Osmańskiego 1880 – 1923 – Michael Schmidt, Lucien van der Walt
- O nowych słowach i starym pięknie – Powsinoga
- Koncepcje ewolucji społecznej Edwarda Abramowskiego i ich anarchistyczna krytyka – Wila
- Rewolucja gradualistyczna według Garsona – Antoni Pacuk Radczenko
- Pomiędzy rosyjską rewolucją a wojenną pożogą. Mniej znana historia francuskiego anarchizmu – Rafał Chwedoruk

Pismo dostepne jest w sieci Empik, w sklepie Bractwa Trojka oraz w kilku niezależnych lokalach.

Zyczymy udanej lektury!

KYLESA concert, 23.09.2006, squat Rozbrat, Poznan (Poland)

The year of 1989 was a turning point in the migration process in Poland – with political, social and economic transition, the mechanisms and patterns of migration have also changed. Although Poland is still a country of emigration, it has recently experienced an inflow of asylum seekers, movement of transit migrants and permanent immigration from the East and the West.

Along with the collapse of the USSR (especially in 1991) nine million citizens were seeking work and living space among the “well established” societies of Western Europe. This exodus of citizens of the former USSR has not made itself felt thus in the countries of Western Europe, since it has manifested itself on the pheriphery – in post-communist Poland. It was the movement of citizens of the former Soviet Union. This movement was already termed in the literature as primitive mobility^. In this way Poland became a target area for ex-Soviets.

At first, Poles perceived the primitive mobility mainly as a threat as well as Western Europeans. But with time, visitors from the former Soviet Union who came to Poland to buy products for export and re-export brought such benefits as: an inflow of foreign currency, partial mitigation of a chronically negative official balance of payments, local economic development in a number of regions, an increase in job opportunities in those regions, enhanced competition on labour markets, etc. Polish migration policy has been to some extend in favour of this kind of mobility. For example, for the citizens of the main sending countries as Ukraine, Belarus and Russia visa regime was introduced by Polish government on a very last moment before the enlargement in the Autumn 2003.

Many of those people, having come to terms with the restrictions in Western Europe against mobility from the “East”, have started contemplating long-term or permanent residence in Poland. This is especially true for workers and traders who have already established networks in Poland. Other important fact, just very recently discovered by Poles is that all Central European countries and Poland among them, are now in the preliminary stage of an inflow of more stable immigrants flows not only from the former Soviet Union countries but from the far East and from the West (managerial migration and return migration of Poles). More over, completely new and exotic for this part of Europe groups of foreigners as, for instance, Vietnamese, Chinese and Armenians are rapidly forming. Their arrival takes all forms of inflow, from illegal entry, temporary stay and arranged marriages through to the setting-up a business and permanent settlement. This is a beginning of processes of a “new” ethnic diversity and also the creation of new ethnic consciousness.

It’s worth mentioning that it’s just a beginning of new social processes, research on different aspects of immigrants’ stay in Poland as e.g. possible modes of integration or a lack of integration or discrimination against foreigners is at the moment almost not existing.

]]> http://asylon.wordpress.com/2011/07/13/immigrants-in-poland/feed/ 0 asylon http://asylon.wordpress.com/2011/06/16/o-matko-bosko-butelkowa/ http://asylon.wordpress.com/2011/06/16/o-matko-bosko-butelkowa/#comments Thu, 16 Jun 2011 17:04:56 +0000 asylon http://asylon.wordpress.com/?p=277 ]]> “O, Matko Bosko Butelkowa!” – text is a short inner monologue of older woman, whose alcoholism is a form of escapism. Text was awarded in the contest “Stone Gods”.  It was published for the first time at the web-site for women FEMKA.net and is available here: http://femka.net/duzo-tanio/ (in Polish) and on my blog in Publications Page.

- O, matko! Spraw żeby mi sie chciało tak jak mi sie nie chce! Młoda, skoczysz po piwko do spożywczaka? – pyta – Pić sie chce, gardło boli… skoczysz? Noooo… – nalega – … tylko z lodówki bierz – poucza tonem mentorskim wręczając piątaka.

To ona tutaj rządzi. Królowa farb olejnych, caryca blejtramów, księżna sykatywy, mikstionowa monarchini. Jej Wysokość Gracja. Po prostu. Jej królestwo jest za ladą. To ona ustala obowiązujący tu porządek. Po prawej stronie dział z farbami, werniksem i terpentyną. Po lewej – papier, kartony i szkicowniki. Kredki, mazaki, ołówki porozkładane w gablotach. Na ścianach ramki, antyramy, obrazy. Pod oknem – krosna, płótno malarskie i glina rzeźbiarska. Przy drzwiach – kosze z passepartout, bibułą japońską i papierem do origami. Wszystko czego artystyczna dusza zapragnie. Porządny sklep. Porządek być musi, no przecież! A jakżeby inaczej! Kulturalnie być musi, na poziomie. To sklep dla plastyków przecież. Porządny sklep, to i porządek być musi. Bo zaraz ludzie by powiedzieli, że Gracja sobie nie radzi, że coś z nią tak. A przecież wszystko jest w najlepszym porządku. A jakże!

A to że głowa boli po ostatnim wieczorze, to nieważne. To przejdzie. Drobnostka. Chwilowa niedyspozycja. Nie pierwszy to i nie ostatni raz. No, a przecież Pan Gracjan wczoraj i tak mało nalewał. Leki bierze, pić nie może, to i oszczędnie w gardło leje. Ale jednak w gardło lać trzeba – taka potrzeba! Nie swoje tylko, ale i innych. Bo to przecież kulturalnym być trzeba! Człekiem być trzeba po prostu! Na sobie, a nie na innych oszczędzać. No przecież ten… no… no, jak mu tam? – Jezus w kazaniu na górze mówił, żeby dbać o bliźniego swego jak o siebie samego. A potem w radiu to powtórzyli. Mówił ksiądz-ojciec wyraźnie, słyszałem. I dzwoniła nawet jedna babka z Chicago. Ale to nieważne. O bliźnim pamiętać trzeba i nie ma że to-tamto! A jakżeby inaczej! Sobie leję, to co – jemu nie poleję? A co on, gorszy? No przecież Bóg nie stworzył nas równymi po to, by moje gardło było lepsze od jego gardła, nie? Wszystkie Gardła są równe. A Bóg widział, że były dobre. I je pobłogosławił. Porządek być musi, no przecież!

Zresztą Gracja zawsze powtarza, że – wiadomo – praca jaka jest każdy widzi. Ni to kasiorki z tego ni ma, ni to pociechy. Tylko garb człowiekowi rośnie. Eee panie, z pracą przesadzać nie można. Kto pracuje, ten choruje. A zdrowym być przecież trza. Więc jakże to tak chorować? A człek tak rozerwałby się trochę, zrelaksował, w końcu co mu zostało z tego życia – nic, tylko praca. I jeszcze ten kryzys tera. To się ludziska przekonają co to znaczy nie mieć co do garnka włożyć. Nawet te krętacze ze stolycy trzęsą portkami. No bo jeden z drugim kredytów nabrali, a teraz spłacać muszą dwa, jak nie trzy razy tyle. A kasiorki coraz mniej, prawda Gracja?

Ej, Gracjeńko ty moja! Skoczże nam po flaszeczkę, co? – pyta przymilnie pan Gracjan – a za resztę kup sobie co tam chcesz. Piwo, winko, a jak bardzoś głodna to bułkę – negocjuje. A co, prosić się może będzie? Niedoczekanie! Jeszcze się nigdy nie zdarzyło, by musiał dwa razy powtarzać. Zresztą Gracja zna swoje miejsce. Porządek przecież być musi! A dom święte miejsce. A panują tu Ład i Porządek. Kulturalnie być musi! A jakże! Po bożemu.

- No idźże wreszcie – ponagla niecierpliwie – bo my z panem Uprzejmym, szanownym sąsiadem naszym, jeszcze pogadać chcemy. A tak o suchym pysku siedzieć? Kto to słyszał?! Tak to się nawet kulawego psa nie traktuje. Ej, baby to jednak baby, panie Uprzejmy. Prawdę ksiądz na kazaniu w niedzielę mówił. Że kobieta winna jest posłuszeństwo mężowi, inaczej niegodna jego jest. A widzi pan, z kim ja się męczyć muszę?
- O, matko! – westchnęła Gracja – Ile roboty! Trzeba jakieś zamówionko zrobić, fakturki popłacić, sklepik uprzątnąć – wylicza – Żeby kulturalnie było. Porządek przecież być musi! No właśnie – Młoda, skoczysz po piwko do spożywczaka?

Pod twoja obronę uciekamy się Matko Bosko Butelkowa,
W modlitwie pijackiej usłysz nasze słowa:
Tyś naszą siłą, tyś naszym zbawieniem!
Daj nam wiarę w odkupienie!

O, Przenajświętsza Panienko od Butelki!
Usłysz nasz apel, choć my niewierni.
Pod twoja obronę uciekamy się dziś niezdarni,
Z wierzchu silni, lecz wewnątrz umarli.
Czekamy od Cię pocieszenia słowa
O, Matko Bosko Butelkowa!

(Tekst po raz pierwszy zostal opublikowany na portalu FEMKA.net i jest dostepny pod linkiem: http://femka.net/duzo-tanio/ Tekst został nagrodzony w konkursie “Kamienni bogowie”.)

RACQUETS ueber sich selbst:

“sind Hengst (b), Patkow (git,keys),Finkenberg (git) und Kövener (dr,perc).
Im Plattenregal stehen Battles neben King Crimson und Godspeed! You Black Emperor ganz nah bei Dub.
Alles ist verkabelt, Räume werden simuliert, elektronische Ästhetik adaptiert.
Es gibt Songs, es gibt aber auch Passagen.
Man kann sich dazu bewegen.”

bis Freitag denn!

Photos from “Dirk Sandbaumhueter” Exhibition you can find on radiesien flickr
Dirk’s website: http://hahappypill.wordpress.com/

about KYLESA: “The shifting movement of red hot sand, spiralling around the withered trunk of a gnarled tree are among the hypnotic visions KYLESA evoke with “Spiral Shadow”. Drawing deeply from the roots nourishing their unique sound with the essence of crust punk, psychedelic and stoner rock as well as sludge metal, the US-band is tapping into an even deeper musical universe than ever before. It all begins in Savannah, Georgia, where guitarist and singer Philipp Cope founds KYLESA with two members of his former band Damad during the year 2001. The name is derived from the Buddhist concept of “kilesa mara” meaning delusionary states of the mind. For their album debut “Kylesa” (2002) the group cites NEUROSIS, KYUSS, early PINK FLOYD and BLACK SABBATH as influences, while critics name BARONESS and MASTODON as reference points. Yet KYLESA quickly develop their style, to which guitarist and vocalist Laura Pleasants contributes in a major way. This is enhanced by their use of two drummers since the third album “Time Will Fuse Its Worth” (2006), while “To Walk a Middle Course” (2005) was still recorded in the usual way. With the critically highly acclaimed “Static Tensions” (2009) KYLESA fine tune their formula, which has come close to perfection now. Let the fiery passion of these burning riffs engulf you!” (source: Sputnikhalle webpage)

support: RACQUETS

and here is the video live: http://racquets-band.blogspot.com/p/video.html

In Poznań, at the bus station in WC: “Żądasz czystości, zachowaj ją sam” = “You demand cleanliness, keep it yourself”.